Yollar-Yolcular

12 Ekim 2009 Pazartesi Gönderen ali ikizkaya

Orucum vardı benim...
Yemeye,
İçmeye,
Ve yazmaya.
Yolcu etmiştim
Kendim,
Kendimi ben.


Hani derler ya, benim de son yediğim gözüme, dizime durmuştu. Sevgisinin insana zehir zıkkım olması, olası mıdır ?. Sevgi insana zehir zıkkım olur mu?.
Olur elbet.
Zıkkım olur, boğazına oturur. Zehir olur hareketsiz bırakır, yavaş yavaş öldürür. Sevgi ve öldürmek kelimeleri, taban tabana zıt olsalar da ne kadar kardeş ve sevdalılar birbirlerine, kucak kucağa. Biri diğerine gelirken hep yalnızlığı, terk edilmişliği kullanıyor, gelişinin davetiyesi ya da habercisi misali. Sevgi, ölüme gelecekse yalnızlığı gönderiyor önce. Ve sevgi gidecekse, ölüm yalnızlığı uğurluyor ilk sıra. Benim
hayatımda da bu şaşmaz kaide hep çalıştı. Sevgi gidecekse mutlaka yalnızlığı gönderdi, yalnız kalmamam için. Yolcu etti yalnızlığı, ardın sıra gelirim yalanını söyleyerek. Yine de insaflı. Yalnız bırakmamak için yalnızlığın gelmesi... Ne garip bir teselli...
Yollara giderken hep, kendi kendimi yolcu ettim ben. Kimseler yoktu, "Yine Gel ! Özleyeceğim Seni ! " diyen. Y
üreğinin orta avlusundaki taşlara, içinin yağmurlarıyla arkamdan sular döken.. Sadece bir kez, bir mutfak penceresinin ardında. O da yalandı.
Yalnızlığım bile yolcu etmedi, beni. Her zaman çantamdaydı. "Bir daha, istasyonlardan yapayalnız, kimsesiz yolcu olmayacaksın, ben varım" diye söz veren kadın bile, ilk terk eden olmuştu. Son kez söylenen, beyazlığı kadar kapkara bir yalan, "Hoşça Kal ! Yolun Açık Olsun !".
Yolcu edilmek bile bir imtiyazdır oysa, uzak yollara yürürken. Gurbetlere çıkarken dahi, o im
tiyazım olmadı benim. Evlendirme dairesine giderken, bir mağazanın köşesinde giydim damatlığımı. İnsanlar, davul zurna ile uğurlanırken askere,.. Kendimi yolcu ettim ben. Kendi kendimin hem yolcusu hem de uğurlayanıydım.
Yolcu edilmek için bile, insanın bir diğerine ihtiyacı vardır. Birliktelik vardır. O kahrolası gece saatlerinde yolcu edilirken bir diğeri vardır, en azından ardından bakan...

Saat 02:30 dost bağından misafirler uğurlanırken kapıdan, yalnızlığa da aralık kalması için hızla kapatmadım kapıyı. Bir ses geliyordu dışardan, "Miiiii, miii" diye. Uzattım ki kafamı, göreyim kim imiş? beni bu saatte ziyarete gelen. Ziyarete gelen yuk
arıdaki, el kadar bir şey. En sevdiklerimden. Benim gibi, siyah beyaz. Babannemin, ufacık ellerini göstererek dediği gibi, "Şuncaaz" bir şey. Yedi, içti, çokça söyledi.
"Caaanımmm" dedim.
"Hımmm " dedi.
Sevdirdi kendini usulca. Ve çekip gitti ansızın. Bir bu resmi kaldı, geriye... Bir vardı, bir yoktu.., gecenin bu ıssız, kimsesiz saatinde.
Kimseler durmayı bilmiyor artık. Herkesin bir acelesi, yetişmesi gereken bir yer var, "Ben" istasyonundan geçerken. Hat sonu olmayan bu tenha istasyonun, bekleme salonunun duvarında bir şiir çerçevelenmiş, asılı duruyor. Eprimiş, sararmış, eski saatleri hatırlatan bir kağıda karalanmış..

Bana Bir Varmış De !
Bir Varmış, Bir Yokmuş Deme !

İçime Dokunuyor..
Can Yücel
Sahi, olur da bir gün gelirsen ve beni bu istayondan yolcu edersen eğer..
Bana Bir Varmış De !
Hep Varmış De ....

Görsel: Ali İKİZKAYA
Müzik: Zülfü Livaneli, Mutluluk Film

Bu Yazara ve İlgili Etikete Bağlı, İlginizi Çekebilecek Olanlar



  1. Yalnız değilsin, yalnız değilsin artık ey dost desem işe yarar mı ki?
    Biliyorum gidenin yeri ayrı, o apayrı, hep öyle olacak... Bir gün onun yerini alacak sizinle mutlanacak, sizi mutlu edecek, yolculuklara birlikte çıkacağınız kişi de olacak, olmalı değil mi?

    Ama sevgi çok özel, çok güzel bir ödülümüz. Ve çeşit çeşit... Kimi zaman minik bir kediye duyulur, kimi zaman uzanan sıcacık bir dost ele, bazen bir çiçeğe...

    Biz dostluk elimizi uzatıyoruz sevgilerimizle...

    Çok etkileyici, çok içten, duygu yüklü güzel bir paylaşım olmuş. Yüreğinize sağlık...

  2. Bu arada müzik de çok yakışmış...

  3. Nankör derler inanma sen, gelir yine :)

  4. onca kalabalıkta hangimiz yalnız değiliz ki!...
    burada yalnız değiliz yürekten yüreğe giden yolda beraberiz..
    sevgili kayahan'ın dediği gibi ''yolu sevgiden geçen herkesle bir gün mutlaka buluşuruz''

  5. ali abi sen hep yaz olurmu hep yaz....

  6. Sevgili dost Ali;
    "Bir varmış ve o BİR hep varmış" Yalnızlığıyla başbaşa HEP liği yaşıyormuş gibi.Kelimelerin hiç tükenmesin hepliğin de hiç bitmesin dostum sevgilerimle.

  7. Çok dokunaklı bir yazı olmuş..İçinde birilerinin kendinden parçalar bulacağı kesin. Müzikle beraber etki katlanıyordu...

    Ben de bu yazıyı okurken aklıma gelen şu örneği versem etkili olur mu acaba ?
    Benden 3 yaş küçük erkek kardeşim üniversite okurken terminale onu yolcu etmeye gelecek kimseyi istemez,''Ne o öyle, hiç sevmem. Hele el sallamak yok mu el sallamak. Sakın kimse gelmesin, kendim giderim ben'' diye diretir ve başarılı olurdu :)) Kimbilir belki de hüzünlü buluyordu o sahneleri ve öylesi en iyi diye düşünüyordu.

    Ali Bey yalnız değilsiniz ama.. Bakın başta Faceblog'takiler olmak üzere sizi çok seven bir sürü kızkardeşiniz oldu. Amacı doğrultusunda daha da iyi olacak her şey..sizin sayenizde..
    Bu yolda tüm güzellikler sizinle olsun..
    Sevgiyle kalın..

  8. Sevgili Aysema Hocam!
    Aslında bu metin sizlere ve bu blog a methiye diye yazılacaktı, Can Yücel'in sözünden sebep. Epeydir içim boşaltılmış gibiydim. Gecenin o saatinde kapıya gelen o şirin şey iplerimi boşalttı. Yazıda böyle çıktı.
    İyiki varsınız. Sevgiyle..

  9. Sevgili Nalan!
    Ne suçu var el kadar şeyin. Nankör demem ben onlara. Hep severim. Gecenin o vaktinde sırtında ne varsa getirdi bıraktı. Sevdim aldım ve yazdım.
    Sevgiyle..

  10. Sevgili Funda !
    İnşallah yollarım kesişir. Fakat ne mutluki sizler kızkardeşler, ablalar, kardeşler oldu. Yeniden yakalanmış bir şans bu. İşte el ayak çekilip akşam saatleri olunca... olanlar oluyor. Ruhuma saldıranlar yılmıyor..
    Sevgiyle..

  11. Benim Can Dostum, Can Evimi Muhabbetiyle Bereketlendiren İnsan!
    Bir o HEP var. Zaten o da olmasa ne yapardım ben. Kahrolası, pislik nefsimden sebep dokunmak bilmek diyorum. Orda kırılıyorum zaman zaman.
    Geldin cana şifa, derde derman oldun can dost.
    Hanen hep aydınlık, sevgi ve AŞK la dolu olsun.

  12. Sevgili Zeugma !
    Farkındayım, hiç güleç bir şeyler yazmıyorum. Hüznün adamı olup çıktım. Oysa dostlarla birlikteyken ne maymunumdur. Nasıl güldürürüm insanları ve nasıl gülerim kendim yürekten. Son zamanlarda o çocuk neşemide çaldılar. Onsuz da kaldım ya sonunda. Ondandır herhalde..
    Kardeşin muhtemelen; alışınca ve sonra kaybederse neler olabileceğini bildiği için üstünü örtüyor. Ben yazıda yazmadım, el sallamayı. Zira herkes ve benim için kahredici olacaktı. Bilirim o ellerde, avuçlarda neler saklıdır o anda.
    Evet haklısın. Bir sürü kız kardeş, kardeş var. Kocaman bir aile. Ali ninde bir ferdi olduğu ve sevildiği. Yürüyecek evet, yürümeli de.
    Hep derim; bir erkeğin ablası, kız kardeşi olmalı. Hayatta daha az yara bere alması için.
    İyiki varsınız, iyiki bir araya gelmişiz.
    Sevgimle..

  13. Sevgili Selda Kız, Can Kız !
    Bu metni yazıp bitirdiğimde; sen geldin aklıma... Yine gelecek ağlayacak, gidecek yazıyı kucaklayıp diye. Yine öyle olmuş. Hani bir gün yazmayı durdursam dersem içimden, seni öksüz yalnız bırakacağım gelecek aklıma...
    Sevgimle...

  14. Sevgili DOST,

    İyi ki o kedicik gelmiş kapıya... Yoksa bu güzel yazıdan yoksun kalacaktık...

    Bu ara biraz zamansızım. İlk fırsatta yazacağım.

    Sevgiler...

  15. Sevgili Ali Abi, yine,yeni,yeniden..
    El yapımı kelimelerini özlemişim...

    Biliyorum böyle değiliz hiçbirimiz, diğer yarımız hep gülen,şımarık,yaramaz küçük bir çocuk ama nedense hep bu kısım daha baskın oluyor. O halde zehirimizi sevgimizden daha mı yoğun yaşıyoruz acaba? Sevgimizi daha mı az gösteriyoruz o halde? Yada sevgiyi iyi taşıyamıyor muyuz? Ya da görmek istediklerimizi görüyorda, diğerlerini görmezlikten mi geliyoruz?

    Bildiğim ve gördüğüm, dediğin gibi hep bu oldu, sevgi giderken geriye hep yalnızlığı bıraktı.. İçinde kalan küçük kırıntıları paylaştın sonra etraftaki diğerleri ile. Ve öğrendin az ile yetinmeyi. Hiç bitirmedin elinde kalan o küçük kırıntıları, bekledin hep bekledin, taa ki birgün yeniden, hoşgeldin diyebilmek için sevgiye, sevgiliye...

    Sevgimi iletiyorum buradan, yalnız olmadığınızi iletmek için...

  16. Duygusuzluk yoksunu abimmmm, abim derken kalbimde bulduğum sen yalnız değilsin. Ben senin kediciğin olmaya bile talibim :)

    miv miv miv miiiv miaaaav

  17. Benim Gayretli Güzel Kardeşim Gülen!
    Sen Benim Olsan olsan Anca Baş Tacım Olursum....
    Sevgiyle...

Yorum Gönder

İnsana Dair ve İnsanca Her Türlü Halin ve Yorumun Üstünlüğüne, Biricikliğine İnanıyorsanız. Lütfen Siz de Paylaşın.