Kelebeğin Kanadındaki Dizeler

3 Kasım 2009 Salı Gönderen asyaselda

Bir rüzgar çarptı yüzüne kapıyı örttüğünde.
Çattı kaşlarını, içerden gelen seste bu rüzgar tokatına karışınca hatırladı.
O gün bu gündü. Aynı hava, aynı müzik, tesadüf müydü?
Kapatmasına gerek kalmadan gözlerini, kendini 3 sene önce aynı yerde buldu.
O gün kapamıştı kapılarını,
kapattığı anda ona ait olmayacağını bildiği, onlara ait olmadığını hissettiği insanlara.
Oysa ilk açtığında kapılarını sonuna kadar, geldiklerinde gülümseyerek sarılmışlardı.
Gülümseme değil dudak kenarlarının gerilmesi oldugunu, kendi evinden kapı dışarı edildiği gün anladı.. Ve onları nankörlük denen o illlet duyguyla başbaşa bıraktı.
''Neden hep böyle oluyor'' demedi, yeni evini elleriyle yaparken ''niçin, niye ? "
Sadece yorulduğunu hissetti . ''Artık, yoruldum çok yoruldum'' diyebildi ama kilitlemedi yine de kapısını. Küsmedi.. Her gelen aynı değildi ya da böyle umuyordu.
Yoruldu...

Aldı kahvesini, sigarasının yanına.. ''Bir tek onun sesi eksik...'' dedi. O olsa, herşey daha güzeldi. Ama yoktu.., yok. Ondan geriye bir kaç satırlık turuncu kareli defteri duruyordu.
Dokundu, ona dokunur gibi..Açtı, okudu onunla konuşur gibi ve bu satırlar gözüne ilişti,
Okudu,
Okudu,
Okudu
Ve okuduğunu dinledi.
Yetmedi aldı siyah boyalarını eline sonradan''hoca bu lojman cezaevi gibi olmuş'' sözlerine yol açan,
Günüm yok; güneşim yok
Uykum yok;düşlerim yok
Kın olmuş susuyorum
Bir tek sırdaşım yok
Çektiğim acıların demindeyim bu akşam
Pişman desen değilim
Bir harmanım bu akşam
Her gecenin sabahı
Her kışın bir baharı
Her şeyin bir zamanı
Benim dermanım yok.

Dizelerini yazdı duvarına bağıran harflerle ve iliştirdi yanına çizdiği gri ve siyah kelebeğinin kanayan kanatlarına.
Aynı hava,
aynı müzik,
aynı ses,
aynı duygu,
aynı ben
ve farklı bir soru düşüverdi dudaklarından o anda;
''Acaba kelebeğim hala duruyormu, kanadındaki dizelerle ,çizdiğim duygularla gri lojman duvarımda?


Bu Yazara ve İlgili Etikete Bağlı, İlginizi Çekebilecek Olanlar



  1. "Her gecenin sabahı
    Her kışın bir baharı
    Her şeyin bir zamanı"olduğu gibi
    senin de dertlerin derman bulsun bu harmanda.
    Sevgilerimle.

  2. sufi bunlar eski yaralar,
    her aynı anda, her aynı havada tazelenen anılar.
    sevgiler

  3. Bilirmisin ? Tüy hafifliğinde ve ipek yumuşaklığında bir kumaş dahi değse kanarlar ve hiç iyileşmezler..
    O duvar, senin içindeki kocaman engin odanın duvarı. Sen de biliyorsun ki hala yerli yerinde duruyor, ilk günki gibi...

Yorum Gönder

İnsana Dair ve İnsanca Her Türlü Halin ve Yorumun Üstünlüğüne, Biricikliğine İnanıyorsanız. Lütfen Siz de Paylaşın.